Aktualności

Choroba pracownika cz. II – zasiłek chorobowy

clock Listopad 29, 2016

Pracownik, który jest niezdolny do pracy nie dłużej niż 33 dni (lub 14 dni), może liczyć na wynagrodzenie chorobowe wypłacane przez pracodawcę. W sytuacji, gdy choroba trwa dłużej, z pracodawcy spada obowiązek wypłacana pracownikowi wynagrodzenia za okres choroby. Wówczas ZUS wypłaca zasiłek chorobowy. Płatnikiem zasiłków może być też pracodawca, jeśli zatrudnia więcej niż 20 pracowników. Wtedy wypłacone zasiłki odlicza sobie od składek na ubezpieczenie społeczne.

Zasiłek chorobowy jest wypłacany od 34 dnia kalendarzowego orzeczonej niezdolności do pracy w przypadku osób, które nie przekroczyły 50 roku życia, z kolei w przypadku osób, które skończyły 50 lat – od 15 dnia.

Wysokość zasiłku

Wysokość zasiłku chorobowego wynosi, co do zasady, 80% pensji pracownika. Są jednak pewne wyjątki. ZUS wypłaci zasiłek w wysokości 100% pracownikom, u których niezdolność do pracy powstała w skutek wypadku do pracy lub w drodze do pracy, a także w przypadku ciąży oraz w sytuacji, gdy niezdolność do pracy powstała w skutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim, przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów albo zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów.

Natomiast zasiłek chorobowy o wartości 70% przysługuje osobom, które przebywają w szpitalu. Jest jednak pewien wyjątek. Zasiłek chorobowy w wysokości 80% podstawy otrzymują osoby przebywające w szpitalu, które ukończyły 50 rok życia, jednak tylko od 15 do 33 dnia orzeczonej niezdolności do pracy. Gdy okres pobytu w szpitalu wydłuża się do 34 dnia, wówczas otrzymują zasiłek chorobowy w wysokości 70% wynagrodzenia.

Okresy zasiłkowe

Należy pamiętać, że zasiłku chorobowego nie można pobierać w nieskończoność. ZUS wypłaca zasiłek chorobowy nie dłużej niż przez 182 dni. Jednak w przypadku ciąży lub, gdy niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą, zasiłek chorobowy jest wypłacany nie dłużej niż przez 270 dni. Okresy pobierania świadczenia od ZUS-u z tytułu choroby nazywamy okresami zasiłkowymi. Należy pamiętać, że okres zasiłkowy dotyczy tej samej choroby.

Jednak, w przypadku nieprzerwanych zwolnień lekarskich nie ma znaczenia, czy niezdolność do pracy powstała na skutek tej samej czy innej choroby. Zgodnie z art. 9 ustawy świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. W związku z tym, jeśli po przerwie, pracownik nie jest zdolny do pracy z powodu innej choroby, niż przed przerwą, okres zasiłkowy należy liczyć na nowo, bez względu na to, czy pracownik wykorzystał już okres zasiłkowy w pełnym wymiarze. Nawet jednodniowa przerwa w niezdolności do pracy spowodowanej różnymi chorobami, powoduje liczenie na nowo okresu zasiłkowego.

Warto pamiętać, że jeśli pracodawca ma wątpliwości, co do okresu zasiłkowego swojego pracownika, może wystąpić do ZUS-u o jego wskazanie, wypełniając druk ZAS-64.

Świadczenie rehabilitacyjne

Gdy niezdolność do pracy pracownika przekracza 182 dni, wówczas może się on starać o świadczenie rehabilitacyjne, jeśli dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują na odzyskanie zdrowia i zdolności do pracy. Decyzję o przyznaniu świadczenie rehabilitacyjnego podejmuje lekarz orzecznik z ZUS-u. Świadczenie rehabilitacyjne wypłacane jest nie dłużej niż przez 12 miesięcy. Wysokość świadczenia rehabilitacyjnego wynosi przez okres 3 pierwszych miesięcy – 90% podstawy wynagrodzenia i 75% przez dalszy okres niezdolności.

Źródła:

http://www.infor.pl/prawo/zasilki/zasilek-chorobowy/269337,Kiedy-pracownikowi-przysluguje-zasilek-chorobowy.html

Ustawa z dnia 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa